Dankbaar zijn.....zo fijn!

Gepubliceerd op 29 juli 2018 17:24

Ken je dat, van die momenten dat gevoelens van dankbaar zijn en trots je overladen. Afgelopen woensdag had ik dat. Sinds die dag mag ik mezelf naast kindercoach, jongerencoach, begeleider nu ook officieel vrijwilliger noemen van twee jongeren, wonende binnen Christophorus, Amerpoort. ’s Morgens bij het tekenen van de overeenkomst, voelde dat als een bijbehorende formaliteit. Maar dat veranderde in de loop van de dag.....

Even wat info vooraf…de afgelopen jaren heb ik mede door een periode van verslechtering van de reuma (die ik sinds mijn geboorte heb) het verschil ervaren tussen dankbaarheid en dankbaar zijn. Het lukte me de obstakels die ik tegen kwam en de aanvaardingen aan te gaan. Door de dieptepunten en bijkomende emoties echt te beleven en er te laten zijn. Ik kon vervolgens uit mijn dal klimmen, de negatieve spiraal doorbreken en de nodige consequenties accepteren. Het was me echter niet gelukt zonder de hulp van anderen aan te nemen. Maar zeker door de training Mindfulness ben ik anders in het leven gaan staan en door de opleiding die ik afgelopen jaren volgde, leerde ik anders naar gebeurtenissen en situaties te kijken. Wat een verrijking om dankbaar in het leven te staan, voor alles wat het leven mij brengt, zowel positief als negatief. Zo is dankbaarheid tonen voor mij meer uit respect naar de ander en is dankbaar zijn een manier van leven.
We kennen allemaal van die heftige gebeurtenissen en tijden, die je tekenen. Al zeg ik liever kleuren. Zowel wij volwassen, als ook kinderen en jongeren krijgen hiermee te maken. Ik heb geleerd, dat er altijd levenslessen in verscholen zitten. Deze zijn echt de moeite waard om aan te gaan, want ze zetten jou ‘aan’!
Eerst komen de emoties. Weet dat een emotie een in beweging gebracht gevoel is en gevoel wil gevoeld worden! En oh mensen, doorga deze écht, want dat hebben we zó nodig. Want zo ontstaat er ruimte om dankbaar te zijn voor dat wat wel is en kan, dat geeft mogelijkheden, geeft groei, geeft zelfvertrouwen, geeft trots!
Oh haha, als ik eenmaal ga schrijven, wordt het altijd meer dan gepland ๐Ÿ˜Š. Maar goed, weer naar waarom ik deze blog begon….Samen met mijn partner Henk en onze drie kinderen zijn we op de camping. Waarbij dit zomerse weer als een extra cadeau voelt! Henk en ik zaten samen onder de luifel, kijkende naar die stralende koppies en luisterde naar die vrolijke lachjes. Sjonge, wat een rijkdom hebben we toch! Kunnen we hier niet iets van delen?....ja, dat gaan we doen!
Na het nodige formele overleg met betrokkenen kregen we een akkoord. Dus woensdag vroeg de wekker gezet, ontbijten, douchen en gaan! Na een uurtje rijden kwam ik aan bij de jongeren, die al met hun tassen klaar zaten voor een dagje camping. De reis naar de camping bezorgden ons schorre stemmen, van het lachen en zingen! Hè hè, we zijn er…. Eerst maar eens knuffelen met de dieren, Guus de bullmastif, Harry de teckel, Tuktuk de schildpad en Birdy de papegaai. Het plezier van hun gezichten te lezen, door de pure verwelkoming en liefde die de dieren geven, deed ons hart smelten. Dit is zo speciaal voor hen en voor ons zo gewoon. Yep, daar kwam weer een lading van het gevoel van dankbaar zijn! Oké, nu niet te veel zwijmelen ๐Ÿ˜‰…wat gaan we allemaal doen vandaag? Het is snikheet, dus eerst even chillen en dan lekker naar het zwembad! Er werd die middag ook een buikglijbaan neergelegd, best gaaf! En wat is er nu lekkerder, dan na het zwemmen een patatje eten?! Hoe mooi en puur zijn kinderen toch! Zij hebben de jongeren vandaag voor het eerst ontmoet, maar ze al snel in hun hart gesloten! Daar zitten we dan, 7 man lekker aan het smullen ….wat een gezelligheid!
De dag hadden we afgesloten met discozwemmen, verzorgd door het topanimatieteam van de camping! Daar kon je gewoon niet stil blijven staan, haha! …..En toen was het echt tijd om terug te gaan. De eerste 10 minuten was het heel stil in de auto….’Judith, deze dag ga ik echt nooit meer vergeten!’….smelt, tranen bedwingen… wat klonk daar een dankbaar zijn….daar doen we het voor! Zij laten ons wederom beseffen, hoe rijk we zijn, hoe dankbaar we mogen zijn!
Het raakt me zo. Het doet me beseffen, dat je niet enkel zelf dankbaar kunt zijn, maar ook dankbaar zijn kunt creëren en kunt geven. En daar ligt een deel van mijn missie als coach! Jongens en meiden, vaders en moeders….ik ga er voor, gaan jullie mee?!
Lieve groet, Judith

 


 »

Reactie plaatsen

Reacties

Mirjam
een jaar geleden

Tjonge wat ben jij een mooi mens๐Ÿ˜ de tranen staan bij mij in de ogen. Zo mooi kan het dus allemaal zijn๐Ÿ˜˜.

Mirjam Leijten
een jaar geleden

Wat een briljant en puur geschreven blog, Judith! Zo mooi dat je dankbaar zijn op deze manier deelt, met jongeren en met je lezers. Ik kijk uit naar je nieuwe acties!